55 dagen Zuidoost-Azie – Sapa & Ha Long Bay

Hai allemaal daar ben ik weer met een verhaaltje wat ik allemaal beleef! Ik ben inmiddels in Sapa en Ha Long Bay geweest en dat waren weer twee bijzondere en totaal verschillende ervaringen.

Ik wist van tevoren al dat ik niet lang inHanoi wilde blijven hangen, het is zo druk en dat is af en toe wel vermoeiend. Al is het wel een goede plek om mensen te leren kennen en de kroeg in te duiken. Tot nu toe heb ik voornamelijk de toerist uitgehangen dus helaas nog geen hele spannende verhalen over stappen ;).
image

Leah en ik hebben allebei de bus naar Sapa geboekt, maar zitten niet in dezelfde opzich wel even fijn om allebei even tijd voor onszelf te hebben. Ik heb geluk en zit in een wat luxere minibus op de voorbank bij de bestuurder. Naast mij zit zijn zoontje die echt super schattig is en op mijn schouder in slaap valt tijdens de rit (hier heb ik helaas geen foto van). Na 5 uurtjes kom ik aan in Sapa en temperatuur is hier top eindelijk wat cooler.
image

Als ik de bus uitstap wordt ik gelijk van alle kanten aangevallen door lokale vrouwtjes. Ze willen van alles verkopen aan me en proberen mij te strikken voor een trekking. Als jullie mij een beetje kennen ben ik hier veel te nuchter voor en loop ik stug door. Niet veel later komt Leah ook aan in het hostel en we leren gelijk wat mensen kennen, de sfeer is heel fijn hier.
image

In Sapa komt eigenlijk iedereen om een trekking te doen door de dorpjes van de lokale bevolking, je kunt dit boeken bij het hostel en dat is vrij prijzig. Wij besluiten om de traditonele manier te doen. Leah is bij aankomst aangesproken door een schattig vrouwtje van een van de stammen en we gaan met haar op pad. Voor een 2-daagse trekking met overnachting, eten en drinken betalen we 20 dollar per persoon (de commerciele variant is 50 tot 85 dollar). Ik ben blij dat ik deze manier heb gekozen, want ik hoor van veel mensen dat je bij die andere tocht continu wordt lastig gevallen door locals die je dingen willen verkopen. Nadeel van onze tocht is wel dat het vrouwtje ons niet heel veel kan vertellen, omdat ze niet vloeiend Engels spreekt. Maar we komen wel op andere plekken en slapen bij haar thuis, in plaats van in een homestay die eigenlijk door kan voor hostel.
image

Als wij ’s middags aankomen bij het huis beseffen we dat deze mensen echt heel arm zijn, dat vond ik best moeilijk om te zien. Maar deze mensen weten amper beter en zijn gelukkig met de dingen die zij hebben. De kindjes lopen in vieze kleding, die naar mijn idee nog nooit gewassen zijn. Er is geen douche en de enige toilet die er is wordt gedeeld met聽 het hele dorp. Ik wil de kindjes een beetje opvrolijken aangezien ze continu voor zich uit staren en helemaal niet lachen. Ik heb een reeks aan armbandjes om mijn arm en geef de twee meisjes er allebei een, helaas geen reactie. Maar ik zie dat ze fascinerend ernaar kijken en dan gebeurd er iets heel schattigs. Een van de meisjes komt met een zelfgemaakt armbandje aanlopen en bind deze om mijn arm, zo lief.

De hele familie helpt mee om het avondeten klaar te maken en wij bieden ook meerdere malen onze hulp aan, maar dat nemen ze uit beleefdheid niet aan. Al het eten wat wij voorgeschoteld krijgen staat in de tuin, op een paar dingen na. Ze zijn bijna 2 uur bezig en het is indrukwekkend om te zien dat een jongetje van 6 met een veel te groot mes groenten staat te hakken. We gaan aan een tafel en deze is rijkelijk gevuld met allerlei lekkers. De hele familie komt aanwaaien en we drinken uiteraard rice wine, op dat moment besef ik nog niet wat dat is. Ik heb het even opgezocht toen ik terug kwam van de trekking en toen was ik toch wel een beetje in shock. De wijn zit namelijk in een fles die wordt vergezeld door een dood reptiel, gezellig! Na het eten zijn we super moe en toch wel benieuwd waar wij slapen. We krijgen een bed toegewezen, wat op zijn zachts gezegd alles behalve comfortabel is. De familie zelf slaapt op een zeiltje op de grond.. dit voelt heel dubbel maar ze staan erop dat wij het bed gebruiken. ’s Ochtends krijgen we als ontbijt de restjes van de avond ervoor en gaan weer door met de trekking. In totaal hebben we bijna 6 uur gelopen op beide dagen en op de 2e dag in de regen is dat echt geen pretje. Je loopt continu berg op berg af en met de regen wordt alles spekglad, goede schoenen is dus een pre. Gelukkig is er de optie om het laatste stuk terug naar het dorp achterop de motorbike te gaan. Lui als wij zijn en moe van de trekking kiezen wij deze optie. Voor nog geen 2 dollar per persoon zijn we binnen een halfuurtje weer terug.

We slapen nog een nacht in het hostel in Sapa en de volgende middag vertrekken we weer terug naar Hanoi. Als ze de lijst aflopen met mensen die geboekt hebben sta ik er niet tussen, fuck! Ik weet zeker dat ik geboekt heb en laat mijn voucher zien die naar mijn email is gestuurd. We komen er al snel achter dat er een fout is gemaakt ik heb namelijk een ticket gekregen van de dag ervoor. Ik raak even in de stress, omdat Leah al in de andere bus terug naar Hanoi zit en we de dag erna naar Ha Long Bay willen. Het meisje van het hostel weet het gelukkig op te lossen dus ik kan gewoon mee. In de bus krijg ik het weer voor elkaar dat ik voorin zit en de gids maakt hier dan ook gelijk gebruik van. Ik ben super moe maar uit beleefdheid voer ik een gesprek met hem. Het wordt donker en als ik beetje weg droom schrik ineens, omdat de buschaffeur hard op de rem trapt. Ik zie zwaai lichten en al gauw wordt het duidelijk dat er een ongeluk is gebeurd. Aan de andere kant van de weg ligt een soortgelijk busje in de vangrail en alle ruiten liggen verspreid over de weg, ik zie gelukkig niet de inzittende gewonden. Een tiental meters verderop staat een vrachtwagen overdwars op de weg waar benzine uitlekt. Dat was wel even schrikken. We komen laat aan in Hanoi en ik ga vrijwel direct naar bed.
image

Het volgende uitstapje is Ha Long Bay. Als je hierheen gaat raad ik je aan om niet zoals mij al allemaal foto’s te bekijken van dit mooie stukje, hierdoor kan het enigszins een beetje tegenvallen. Mijn verwachtingen waren daardoor heel hoog, maar ik kan je met zekerheid zeggen het viel niet tegen. Want jeetje hee wat een bijzonder natuurverschijnsel. We hebben een 3-daagse trip geboekt en niet de bekende Castaway tour die alle party hostels aanbieden. Deze tour gaat voornamelijk om het feesten en dat is voor mij niet de hoogste prioriteit als je naar een van de mooiste plekken op de wereld gaat. Bovendien kost Castaway 220 dollar tegenover 130 dollar die wij betaald hebben. We zitten met ongeveer 20 personen op een boot en dat vind ik meer dan zat, want bij Castaway zijn dat er 50 tot 60. We hebben een hele gezellige groep en er is een Nederlands stel waar we veel naartoe trekken en die ook wel van een biertje houden. De eerste dag komen we na het kajakken aan op een prive eiland en we hebben echt een te romantische bungalow voor onszelf. Zo eentje wil ik nog weleens met iemand anders delen, hehe. ’s Avonds sluiten we muziek aan op de grote boxen en eten we verse gamba’s. Leah is jarig en daar moet uiteraard op gedronken worden en na een aantal drankjes gaan we lekker naar bed. Beetje jammer om er de volgende dag achter te komen dat er allemaal kakkerlakken rondlopen en wij niet onder een klamboe hebben gelegen, gatsie!
image

De volgende dag kunnen we lekker zonnen op het strand en in de middag doen we weer een trekking naar een viewpoint. Het was een zware en vooral zwetende toch, maar het was het waard. We komen op de top van een de bergen in Ha Long Bay en hebben een onbetaalbaar uitzicht. Na deze trekking gaan we op een andere boot dan de eerste dag en daar slapen we op. Weer heel luxe allemaal. Eigen badkamer in plaats van een delen met 8 personen zoals dat in een dorm gaat. Het eten op de boot is super lekker en ’s avonds doen we drankspelletjes op het dek met de hele groep. Ik stel voor om wat Nederlandse hitjes aan te zetten – de jeugd van tegenwoordig – en dit wordt erg gewaardeerd door de Canadezen. Het wordt wederom weer niet heel laat en als mij hoofd het kussen raakt ben ik gelijk vertrokken.
image

’s Ochtends ontbijten we redelijk vroeg en varen daarna nog een rondje. We sluiten af met een lunch een gaan weer terug naar het vaste land, tripje Ha Long Bay zit er alweer op. We rijden terug naar Hanoi en maken gelijk nieuwe plannen. Volgende stop wordt Phong Nah, waar we de grotten in gaan.
image

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s