55 dagen Zuidoost-Azië – Phu Quoc, Phnom Penh en Siem Reap

Aan Phu Quoc heb ik een dubbel gevoel over gehouden. Aan de ene kant was het heel fijn, maar aan de andere kant ook naar. Ik had op dit eiland mijn eerste echte backpack dip. Maar voordat ik die had hebben we er nog het beste van proberen te maken. Oké dit klinkt heel depri, maar ik was denk gewoon een beetje teleurgesteld. Ik had goede verhalen gehoord over dit eiland en mooie plaatjes gezien. En na 4 weken binnenland had ik mij verheugd op een beetje chillen. Helaas kwamen we aan op een nogal uitgestorven en voelde ik me een beetje lullig tegenover die gasten, omdat ik hun enthousiast had gemaakt. Maar we hebben er het beste van gemaakt en zijn de eerste avond gelijk gaan “stappen”. Dat dachten we tenminste, maar ook dat was een kleine domper. Wel weer een ervaring rijker, want we zijn in een of andere fancy club beland. Werden vanaf de eerste stap op het terrein begeleid door een gastvrouw en binnen bleek al gauw waarom.. er was namelijk meer personeel aanwezig dan publiek. De muziek werd vertegenwoordigd door een iets te foute Aziatische chick die zelf los ging, maar in de zaal was de sfeer ver te zoeken.

De volgende dag gingen we over het eiland touren dus een goed moment om naar huis te gaan. Aan het eind van de volgende ochtend stapte we op de scooter om het eiland te verkennen. Heel bizar om te zien hoe erg dit eiland in ontwikkeling is als voorbereiding op de massatoerisme. Overal langs de kustlijn worden bomen gekapt om plaats te maken voor grote resorts. Ik denk dat ik dit eiland over 5 jaar niet meer terug herken. Verder wel echt een vette rit gemaakt over een weg die top gear waardig is, beetje jammer dat we een lekke band kregen. Maar Azië zou Azië niet zijn als ze je niet gelijk helpen en je binnen een kwartier weer verder kunt rijden. Die avond spelen we lekker suf jenga, omdat er verder geen reet te doen is.

image

Die vrijdag, 31 juli, is de absolute winnaar van mijn kutste dag van deze reis. Weer 2 reismaatjes waar ik afscheid van moet nemen, een Vietnamees visum in mijn paspoort die niet juist is. Een uitgestorven eiland met de hele dag regen, perfecte timing moeder natuur thanks! Vietnamees geld wat ik nergens kan wisselen voor dollars en die heb ik juist nodig voor mijn Cambodjaanse visum en oja ook nergens een fotowinkel te bekennen voor een pasfoto, top! Zo dat was even mijn beklaag, ik hoop dat jullie me allemaal heel zielig vinden. Gelukkig heb ik heel veel lieve mensen om me heen en dat besef je op zo een moment maar al te goed. Mijn lieve mama die altijd voor mij klaar staat krijg ik te pakken via whatsapp bellen en dat heb ik echt even nodig op dat moment. Later op de middag als ik alles weer redelijk onder controle heb en weet dat het goed gaat komen bel ik ook nog even met mijn lieve vriendinnetje Mariëlle. Zo zie je maar alles komt uiteindelijk goed.

image

Cambodja here I come motherfuckers! Zonder visums zou het zoveel makkelijker zijn, maar het is het waard en ik heb het er voor over. Phnom Penh is de volgende bestemming en daar leer ik na mijn eerste nachtje slapen, 3 super toffe meiden kennen. We gaan de volgende dag met elkaar naar de killingfields en dat maakt een behoorlijke indruk op ons. Iets waar je stil van wordt, maar ook emotioneel. Dat het eigen volk elkaar zulke dingen aan doet is gruwelijk en zo onwerkelijk. Dan besef ik me weer hoe goed wij het hebben en dat het leven niet altijd vanzelfsprekend is. Overal waar je loopt moet je uitkijken dat je niet op botten stapt, verschillende massagraven maakt deze locatie tot wat het nu is; een toeristische trekpleister over de lugubere geschiedenis van Cambodja. Hierop volgend gaan we naar de gevangenis in het centrum van Phnom Penh waar alle foto’s van de slachtoffers worden tentoongesteld en je een kijkje kunt nemen in een van de vele martelkamers. Het is voor mij nog steeds niet te beseffen wat er daar plaats vond. De bloedresten zijn nog zichtbaar op de grond te zien..

image

Na deze heftige dag ploften we neer in het hostel en is er gelijk een omslag, er staat namelijk een kaasplankje op de menukaart. Lekker borrelen met hapjes zoals een vrouw dat hoort te doen, heerlijk. ’s Avonds gaan we lekker aan de cocktails en bespreken we van alles met elkaar alsof je elkaar al veel langer kent. Dat vind ik zo fijn aan reizen iedereen is zo lekker open minded en heeft meestal dezelfde instelling, om vervolgens in Nederland weer lekker in je schulp te kruipen. Al moet ik toegeven dat ik niet zoveel moeite heb om daar uit te kruipen, vooral niet met de nodige alcohol in het lichaam. De volgende dag gaan Patricia en Linda richting het Zuiden en houd ik samen met Eva een chil dagje. Ik bedenk me dat een bikinilijn waxing geen overbodige luxe is en ga daarvoor. Had ik beter niet kunnen doen.. ze doorlopen alle stappen van het harsen, maar dan in totaal de verkeerde volgorde. Na 2 strips, die nog nooit zo pijnlijk waren, verzoek ik ze vriendelijk te stoppen. Ik weet korting te fixen en het is inmiddels aardig bijgetrokken.

image

Mijn volgende bestemming is Siem Reap waar ik het bijna 1000 jaar oude Angkor Wat ga bezoeken. Ik verblijf daar in Mad Monkey en het weer is hier aanzienlijk beter dan de rest van mijn trip. Voor degene die denken dat ik al poepie bruin ben en mega veel zonuren pak, dat valt vies tegen. De eerste avond beland ik met mijn roomies in de pubstreet en zijn we al lichtelijk aangeschoten van de cocktails die we gedronken hebben in het hostel. Buckets worden besteld en de dansvloer wordt goed benut. Ik zie 3 gasten die verdacht veel op Nederlanders lijken en stap op hen af met de vraag of zij een vuurtje hebben (terwijl ik die zelf gewoon heb). Ja heel wanhopig ik weet het, maar ik had gewoon even behoefte aan Hollanders aangezien mijn Engels niet zo heel goed is. Ik val al snel door de mand, maar ik hou er wel een gezellige avond aan over.

image

De volgende ochtend heb ik afgesproken met een aantal mensen om naar Angkor Wat te gaan. Een jongen daarvan ben ik tot Siem Reap in ongeveer elke plaats tegengekomen en vonden dat het tijd werd om een keer wat met zijn allen te doen. Kleine detail, we hebben allemaal een mega kater van die avond ervoor. Maar ondanks dat is en blijft Angkor Wat heel indrukwekkend. Met wat zuchten en steunen gaat het na 2 uurtjes al stukken beter. Echt bizar dat zoiets immens groots door mensen handen, met behulp van olifanten, is gebouwd. Even terugkomend op het mooie weer in Siem Reap, daar besluit ik namelijk de volgende dag even goed gebruik van te maken. Aangezien ik die avond naar Sihanoukville vertrek en het hostel een super chil zwembad heeft met fatboys langs de kant. Ik zweet me het apenzuur, de zon brandt, maar ik moet en zal een beetje tannen. Dat resulteert in een Dafne die dan meer op een kreeft lijkt. Maar inmiddels is dat bijgetrokken en ben ik bruin.

image

Till so far Siem Reap next stop Sihanoukville. Ik ben inmiddels al in Sihanoukville en vertrek morgen naar Koh Rong, maar daar vertel ik jullie later meer over. Ciao lieve mensen van het goede leven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s