Over eindeloze leegte, ontmoetingen die blijven hangen en het ruige zuiden

Sossusvlei & Deadvlei: alsof je een andere planeet betreedt

Toen we uiteindelijk richting Sossusvlei reden, veranderde alles. En ik bedoel echt alles. Voor ons verschenen gigantische duinen, zover je kunt kijken. Ik wist dat dit mooi zou zijn. Maar dit… dit had ik niet verwacht. Deadvlei is zo’n plek die je al honderd keer op foto’s hebt gezien:

• Witte kleivlakte
• Donkere, eeuwenoude bomen
• Omringd door feloranje duinen

Het voelde bijna nep en alsof ik in een schilderij liep. En tegelijkertijd… doodstil. We beklommen samen een duin — zwaar, warm en zanderig — maar het uitzicht maakte alles goed. Geen mensen om ons heen, alleen natuur. Eenmaal boven werden we weer getrakteerd op een adembenemend uitzicht.

Lees verder →

Van onverwachte luxe tot de surrealistische duinen van Sossusvlei

Leren loslaten: waarom plannen hier anders werken

Na de intense dagen in Etosha en Olifantsrus merkten we al snel dat plannen in Namibië relatief is. Afstanden zijn groot, wegen onvoorspelbaar en soms voelt een plek gewoon goed en blijf je. Dat gebeurde bij Palmwag. Wat eigenlijk een (onverwachtse) tussenstop zou zijn, werd spontaan een overnachting. Palmwag voelde bijna als een oase. Na dagen stof, hitte en basic campsites zaten we ineens met een koud biertje, een goede maaltijd (lees: ordinaire hamburger met friet) en uitzicht op… olifanten. Mijn dag kon niet meer stuk!

Tip: laat ruimte in je planning. Juist de spontane stops maken deze reis bijzonder.

Lees verder →