Aan Phu Quoc heb ik een dubbel gevoel over gehouden. Aan de ene kant was het heel fijn, maar aan de andere kant ook naar. Ik had op dit eiland mijn eerste echte backpack dip. Maar voordat ik die had hebben we er nog het beste van proberen te maken. Oké dit klinkt heel depri, maar ik was denk gewoon een beetje teleurgesteld. Ik had goede verhalen gehoord over dit eiland en mooie plaatjes gezien. En na 4 weken binnenland had ik mij verheugd op een beetje chillen. Helaas kwamen we aan op een nogal uitgestorven en voelde ik me een beetje lullig tegenover die gasten, omdat ik hun enthousiast had gemaakt. Maar we hebben er het beste van gemaakt en zijn de eerste avond gelijk gaan “stappen”. Dat dachten we tenminste, maar ook dat was een kleine domper. Wel weer een ervaring rijker, want we zijn in een of andere fancy club beland. Werden vanaf de eerste stap op het terrein begeleid door een gastvrouw en binnen bleek al gauw waarom.. er was namelijk meer personeel aanwezig dan publiek. De muziek werd vertegenwoordigd door een iets te foute Aziatische chick die zelf los ging, maar in de zaal was de sfeer ver te zoeken.
lusthavebydafne.com 